Oren–Nayar reflectance model
ორენ-ნეიერის არეკვლის მოდელი აღწერს სინათლის დიფუზიურ არეკვლას უხეშ ზედაპირებზე. ამ მოდელის შემუშავება მეტწილად მოტივირებული იყო მთვარის არალამბერტისეული არეკვლით.ლამბერტის მოდელისგან განსხვავებით, ორენ-ნეიერის მოდელი განიხილავს მიკროწახნაგოვან ზედაპირს, შედგენილს V-ს ფორმის ჭრილებისგან, რომელიც შედგება 2 სიბრტყული წახნაგისგან და რომლებიც თავისმხრივ ახდენენ სინათლის არეკვლას დიფუზიურად ლამბერტის წესით.
სადაც
ხოლო
არის ზედაპირის დიფუზიური ფერი(albedo). განათების და დამკვირვებლის მიმართულებები მოცემულია სფერულ კოორდინატთა სისტემაში შესაბამისად (Φi,θi) და (Φr,θr)-ით. მოდელი ზედაპირის სიუხეშეს აკონტროლებს მიკროწახნაგოვანი ფერდობების მიმართულებების განაწილებით, რომელსაც აღწერს გაუსის განაწილებით. შესაბამისად
არის ზედაპირის სიუხეშის მაჩვენებელი
შუალედში.
არის ზედაპირის დიფუზიური ფერი(albedo). განათების და დამკვირვებლის მიმართულებები მოცემულია სფერულ კოორდინატთა სისტემაში შესაბამისად (Φi,θi) და (Φr,θr)-ით. მოდელი ზედაპირის სიუხეშეს აკონტროლებს მიკროწახნაგოვანი ფერდობების მიმართულებების განაწილებით, რომელსაც აღწერს გაუსის განაწილებით. შესაბამისად
არის ზედაპირის სიუხეშის მაჩვენებელი
შუალედში.
ადვილი მისახვედრია, რომ როდესაც
= 0-ს, A ხდება 1, ხოლო B ხდება 0, არეკვლის მოდელი მარტივდება და ვიღებთ ლამბერტის არეკვლას.
= 0-ს, A ხდება 1, ხოლო B ხდება 0, არეკვლის მოდელი მარტივდება და ვიღებთ ლამბერტის არეკვლას.
შესაბამისად ორენ-ნეიერის მოდელს შეუძლია აღწეროს უფრო ფართო სპექტრი დიფუზიური ზედაპირების, რომლებსაც გააჩნიათ სხვადასხვა მიკროწახნაგოვანი სტრუქტურა. ქვედა სურათზე ნაჩვენებია ორენ-ნეიერის, ლამბერტის და მიკროწახნაგოვანი დიფუზიური ზედაპირის რეალური გაზომვებით მიღებული შედეგები გრაფიკის სახით, სადაც კარგად ჩანს თუ რამდენად ზუსტად აღწერს მოცემული მოდელი რეალურ ზედაპირზე სინათლის არეკვლას.








Comments
Post a Comment